Ezmûna dijwar a şoreşê îradeya jinan xurt kir û şiyana wan a birêvebirina qeyranên dijwar îspat kir, ku bingehek xurt ji bo pêşeroja beşdariya siyasî, biryarên bingehîn û jiyana civakî ya jinên Kurd danî.
Ziryan Fatîh
(Seroka Navenda Raperîn a Yekîtiya Jinên Kurdistanê)
Şoreşa Mezin a Îlonê ya 1961an a bi serokatiya Barzaniyê nemir ne tenê bûyerek leşkerî an pevçûnek çekdarî bû, lê xalek werçerxanê ya dîrokî, şoreşek çandî û têkoşînek girseyî ya berfireh bû ku hemî beşên civaka Kurd anî cem hev.
Di dema şoreşê de, jinan bi barê şer, tehlîtiya koçberiyê û zehmetiyên jiyanê berpirsiyariyek dîrokî girtin ser xwe. Dema ku mêr û ciwan li eniya parastinê bûn, jinan bi wêrekî erkê parastina aramiya malbatê, mezinkirina zarokan, dabînkirina xwarin û pêdiviyên lojîstîkî ji qadên şer re, û lênêrîna birîndaran girtin ser xwe. Ev piştgiriya civakî û tenduristiyê ya bênavber stûna berdewamiya şoreşê û berxwedana li dijî zilm û dagirkeriyê bû.
Di warê siyasî, rewşenbîrî û hişmendiyê de, her çend derfetên fermî yên jinan di wê demê de li gorî asta civakî kêm bûn jî, lê jin bûn dibistanek rastîn ji bo xwedîkirina hestên neteweyî û veguheztina têgeha rizgarî û berxwedanê ji nifşên pêşerojê re. Ezmûna dijwar a şoreşê îradeya jinan xurt kir û şiyana wan a birêvebirina qeyranên dijwar îspat kir, ku bingehek xurt ji bo pêşeroja beşdariya siyasî, biryarên bingehîn û jiyana civakî ya jinên Kurd danî.
Di dawiyê de, tevî hemî astengî û zehmetiyan, Şoreşa Mezin a Îlonê şert û merc afirandin û derfet ji bo jinên Kurd peyda kirin da ku rola xwe ya hêja di têkoşîna rizgariyê de bilîzin. Nemir dê di dîroka neteweya me de zindî bimînin.
