Êrîşkarê 14 salî hemû sînyalên kiryara didan’Plana komkujiyê’ di komputerê wî de bû.

Xwendekarê pola 8an ê 14 salî, Îsa Aras Mersinli, ku bi êrîşa xwe ya xwînî ya dibistanekî li Mereşê rojeva Tirkiye guhert.

Di komputerê wî de belgeyek bi dîroka 11ê Nîsanê hebû ku nîşan dida ku ew ê di demek nêzîk de êrîşek mezin bike. Her wiha derket holê ku êrîşkar, ku wêneyek li ser profîla xwe ya WhatsAppê bikar aniye û behsa Elliot Rodger kiriye, ku di sala 2014an de li Amerîkayê şeş ​​kes di êrîşek bi kêr û çekan de kuştibûn. Herweha Mersinli li gel babê xwe yê polîs di qadan de perwerdeya çekan jî dîtiye.

Tirkiye roja din bi êrîşa dibistana li Kahramanmaraşê hejiya. Îsa Aras Mersinli, xwendekarekî pola 8an ê 14 salî, bi 5 çekket nava Dibistana Navîn a Ayser Çalik a li taxa Haydarbey a navçeya Onikişubatê, ku lê dixwend, 8 xwendekar û mamosteyek kuşt û 13 kesên din birîndar kirin, xelkek seranserê welêt matmayî ma.

Evkomkujî, gelekî dişibihe yên ku li Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê pir caran têne dîtin, Ev bûyer li gel xwe gelek pirsên din jî tînê holê.

“Zarokekî vî temenî çawa gihîştiye çekan, psîkolojiya wî çawa bû, ma ne mimkun bû ku meriv pêşbînî bike ku ew dikare êrîşekê bike?” Lêpirsînên piştî bûyerê, daxuyaniyên bavê wî û vegotinên heval û mamosteyên wî eşkere kirin ku Îsa Aras gelek caran îşaretên êrîşeke nêzîk daye. Mînakî, lêkolînên telefona wî ya desta eşkere kirin ku di wêneya profîla wî ya WhatsAppê de, wî wêneyek bi karanîna Elliot Rodger, ku di sala 2014an de li Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê şeş ​​kes di êrîşeke bi kêr û çekan de kuşt, bikar aniye.

Daxuyaniya Bavê wî pir balkêşe: “Ew bi rastî dixwest, ji ber vê yekê min hişt ku ew li qada perwerdeya gule avêtinê gulebaran bike.”

Bavê kujer dibêje: “7 çekên min ên destûrdar û du tifingên nêçîrê li cem min hene. Kurê min 5 ji çekên min bir cihê bûyerê. Çekên min di odeya razanê de ne. Hemû çek û cebilxane di sandûqên kilîtkirî de ne.”

“Îsa Aras fêrî vekirina sandûqan bû, lê ez nayê bîra min ku min ew li ber çavên wî vekirine. Dibe ku wî ji înternetê fêrî wê bûbe; ew bikarhênerek înternetê yê pir baş bû.”

“Ew mîna axaftvanekî zikmakî bi Îngilîzî diaxivî; ew zarokekî pir jîr bû. Kurê min pirsgirêkên tîpîk ên ciwaniyê û azmûnan û stresê hebûn.” Ji ber vê rewşê, min nêzîkî du mehan ew dibir ba psîkologekî taybet. Psîkolog got ku kurê min dê di adaptebûna bi civakê re pirsgirêkan bikşîne û pêdivî ye ku ew were şopandin, û got, “Di pêşerojê de dibe ku dermankirina psîkiyatrîk pêwîst be.”

Ji ber ku kurê min komputer û telefona desta bi awayê Îngilîzî bikar dianî, carinan hebûn ku ez nikarim wî fam bikim. Min pir caran ew didît ku lîstikên şer dilîze.